O definiție pentru Mintia

Ortografice DOOM

*Mintía (nume de loc) s. propriu n.

Intrare: Mintia
Mintia
substantiv propriu (SP162FS)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular —
  • Mintia
plural — —
genitiv-dativ singular
  • Mintii
  • Mintiei
plural — —
vocativ singular —
plural —