2 definiții pentru iritativ
Explicative DEX
iritativ, ~ă a [At: DN3 / Pl: ~i, ~e / E: fr irritatif] 1-2 Iritant (1-2).
IRITATÍV, -Ă adj. (Rar) Iritant. [Cf. fr. irritatif].
- sursa: DN (1986)
- adăugată de LauraGellner
- acțiuni
Intrare: iritativ
iritativ adjectiv
| adjectiv (A1) | masculin | feminin | |||
| nearticulat | articulat | nearticulat | articulat | ||
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
|
|
| plural |
|
|
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
|
|
| plural |
|
|
|
| |
| vocativ | singular | — | — | ||
| plural | — | — | |||
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)