2 definiții pentru tutălău
Explicative DEX
tutălău sm [At: REV CRIT. IV, 147 / V: (reg) ~tal~ / Pl: ~ăi / E: tut2 + -ălău] (Trs) 1 Tut2 (1). 2 Surdomut.
Jargon
tutălău, tutălăi, s.m. (reg.) om (tânăr) prost, nerod.
- sursa: DAR (2002)
- adăugată de blaurb.
- acțiuni
Intrare: tutălău
tutălău substantiv masculin
| substantiv masculin (M69) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)