Definiția cu ID-ul 1254542:
Tezaur
MĂMĂLIGĂTÓR s. n. (Prin Transilv.) Făcăleț. ALR II 4103/310, cf. 4103/325. - Pl..: mămăligătoare. – Mămăligă + suf. -tor.
MĂMĂLIGĂTÓR s. n. (Prin Transilv.) Făcăleț. ALR II 4103/310, cf. 4103/325. - Pl..: mămăligătoare. – Mămăligă + suf. -tor.