3 definiții pentru frimitură
Explicative DEX
frimitură sf vz fărâmătură
frimitúră, V. fărmătură.
- sursa: Scriban (1939)
- adăugată de LauraGellner
- acțiuni
fărmătúră f., pl. ĭ. Bucățică care cade dintr’o bucată maĭ mare: fărmăturĭ de pîne. – Și sf-: sfărmăturĭ de zid. Și fărămătură, fărîmătură și (vest) fărămitură, firimitură și frimitură.
- sursa: Scriban (1939)
- adăugată de LauraGellner
- acțiuni
Intrare: frimitură
frimitură substantiv feminin
| substantiv feminin (F43) | nearticulat | articulat | |
| nominativ-acuzativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| genitiv-dativ | singular |
|
|
| plural |
|
| |
| vocativ | singular | — | |
| plural | — | ||